شمارهٔ ٢١ - ایضاً ابن یمین
تقوس بعد بعد الدهر ظهری
و داستنی اللیالی ای دوس
فامشی و العصا تمشی امامی
کان قوامها و تر القوسی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف گذر زمان و تأثیر آن بر زندگی انسان میپردازد. شاعر به تقوس و خمیدگی زمان اشاره میکند و از شبهای سخت و دشواریهایی که پشت سر گذاشته صحبت میکند. او به راه رفتن با عصا، به عنوان نمادی از ناتوانی یا دلگیری، اشاره میکند و تحت تأثیر این معانی، بر روی قوام و استحکام زندگی تأکید دارد. به طور کلی، شعر احساساتی از تأمل در خصوص زندگی و زمان را منتقل میکند.