نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٣٨ - ترجمه ابن یمین

ابن یمین فریومدی / اشعار عربی / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هر پادشه که روی بلهو و طرب نهاد

میدان که هست مرتبتش را گه سقوط

میزان که برج اختر لهو و طرب بود

در وی رسد ز خسرو سیارگان هبوط

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که هر پادشاهی که به خوش‌گذرانی و لذت‌جویی روی بیاورد، به تدریج به سقوط و کاهش مرتبت خود دچار خواهد شد. او بیان می‌کند که در صورتی که در زندگی توجه به سرنوشت و عواقب انتخاب‌ها نباشد، بی‌شک به ورطه‌ی سقوط می‌افتد.