شمارهٔ ٧۵ - قطعه ملمع ابن یمین
ابن یمین فریومدی / اشعار عربی / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
فدیتک صاحبی بلغ سلامی
الی غیث الندی غوث الانام
غیاث الدین که از بهر تفاخر
کند مستوفی چرخش غلامی
له فی المعضلات صفاء رای
کنور الشمس فی جنح الظلام
ز نظم کلک او گشتست آمن
عقود مملکت از بی نظامی
تزاحمت الافاضل فی ذراه
وهل عذب یکون بلا ازدحام
بگوی آن مرکب موعود گوئی
برون شد از جهان از تیز کامی
رعاک الله ان الخلف شین
فلاتر کن الی خلف الکلام
ز من یک بیت تضمین کرده بشنو
که بادی تا ابد در نیکنامی
اذا ابدئت بالاحسان تمم
فما الاحسان الا بالتمام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش و تمجید از شخصی به نام غیاث الدین می‌پردازد که در حل مشکلات و دشواری‌ها کمک می‌کند. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند "نور خورشید در تاریکی" و "گوشه‌ای از آسمان" به اهمیت و مقام این فرد اشاره می‌کند. همچنین به تحسین فضایل او و نظم‌دهی به امور مملکت پرداخته و تأکید بر این دارد که کار خوب و احسان باید به طور کامل و به بهترین شکل انجام شود. در نهایت، شاعر از شنونده می‌خواهد که این پیام را به یاد داشته باشد و بر نیکویی و بزرگ‌منشی تأکید می‌کند.