نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢٨ - وله در تهنیت عید روزه ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قصاید / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

شهریارا ماه روزه بر تو میمون باد و هست

همچو عیدت روزها یکسر همایون باد و هست

تاج ملک و دین علی کز صبغه الله تا ابد

بخت روز افزونت را رخساره گلگون باد و هست

نو عروس ملک را همچون تو دامادی نخاست

جای آن داری بگویم بر تو مفتون باد و هست

خاک پایت کز شرف تاج سرشاهان بود

چون گل از خون دل اعدات معجون باد و هست

چون شنید از باغ ملکت بد کنش بوی بهی

چون انارش دل زغم پر قطره خون باد و هست

هر سعادت کان ازین پس بود و باشد تا ابد

از برای نظم کارت یکسر اکنون باد و هست

از فروغ گوهر شهوار تاج خسرویت

چشم حاسد چو نصدف پر در مکنون باد و هست

فتنه را دایم ز شربتخانه انصاف تو

پرورش از شیره خشخاش و افیون باد و هست

در جهان از لطف ایزد هیچ چیزت نیست کم

وز همه چیزیکه باشد عمرت افزون باد و هست

از گزند روزگار پیر بخت نو جوانت

دایم اندر عصمت دارای بیچون باد و هست

تا نباشد کار گردون را سر و پائی پدید

کار خصمت بی سر و پا همچو گردون باد و هست

تا بود سیماب و گوگرد ابتدای زر و سیم

دشمنت چو نسیم و زر در خاک مدفون باد و هست

تا کند از جان نثار حضرت میمون تو

با یسار ابن یمین از در موزون باد و هست

عمرت اندر کامرانی کم مباد از عمر نوح

مالت افزون تر بسی از مال قارون باد و هست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در شعر شهریار، شاعر با زیبایی و سرشار از آرزو برای محبوبش، روزها را به جشن و شادی تشبیه کرده و از خوشبختی و سعادت او سخن می‌گوید. او به مقام و ارزش علی (علیه‌السلام) اشاره کرده و خواهان برکت و نیکقدم برای محبوبش است. شاعر با استفاده از تشبیهات قوی، عشق و شوق خود را بیان کرده و آرزو می‌کند که محبوبش همیشه در خوشی و کامیابی باشد. همچنین، او از دوستی و محبت مردم و دوری از مشکلات و دشمنی‌ها می‌گوید و امید دارد که زندگی محبوبش سرشار از برکت و خوشبختی باشد. در نهایت، شاعر آرزو می‌کند که عمر و ثروت محبوبش همچون عمر نوح و مال قارون فراوان باشد.