شمارهٔ ٢٨ - وله در تهنیت عید روزه ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قصاید / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
شهریارا ماه روزه بر تو میمون باد و هست
همچو عیدت روزها یکسر همایون باد و هست
تاج ملک و دین علی کز صبغه الله تا ابد
بخت روز افزونت را رخساره گلگون باد و هست
نو عروس ملک را همچون تو دامادی نخاست
جای آن داری بگویم بر تو مفتون باد و هست
خاک پایت کز شرف تاج سرشاهان بود
چون گل از خون دل اعدات معجون باد و هست
چون شنید از باغ ملکت بد کنش بوی بهی
چون انارش دل زغم پر قطره خون باد و هست
هر سعادت کان ازین پس بود و باشد تا ابد
از برای نظم کارت یکسر اکنون باد و هست
از فروغ گوهر شهوار تاج خسرویت
چشم حاسد چو نصدف پر در مکنون باد و هست
فتنه را دایم ز شربتخانه انصاف تو
پرورش از شیره خشخاش و افیون باد و هست
در جهان از لطف ایزد هیچ چیزت نیست کم
وز همه چیزیکه باشد عمرت افزون باد و هست
از گزند روزگار پیر بخت نو جوانت
دایم اندر عصمت دارای بیچون باد و هست
تا نباشد کار گردون را سر و پائی پدید
کار خصمت بی سر و پا همچو گردون باد و هست
تا بود سیماب و گوگرد ابتدای زر و سیم
دشمنت چو نسیم و زر در خاک مدفون باد و هست
تا کند از جان نثار حضرت میمون تو
با یسار ابن یمین از در موزون باد و هست
عمرت اندر کامرانی کم مباد از عمر نوح
مالت افزون تر بسی از مال قارون باد و هست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در شعر شهریار، شاعر با زیبایی و سرشار از آرزو برای محبوبش، روزها را به جشن و شادی تشبیه کرده و از خوشبختی و سعادت او سخن میگوید. او به مقام و ارزش علی (علیهالسلام) اشاره کرده و خواهان برکت و نیکقدم برای محبوبش است. شاعر با استفاده از تشبیهات قوی، عشق و شوق خود را بیان کرده و آرزو میکند که محبوبش همیشه در خوشی و کامیابی باشد. همچنین، او از دوستی و محبت مردم و دوری از مشکلات و دشمنیها میگوید و امید دارد که زندگی محبوبش سرشار از برکت و خوشبختی باشد. در نهایت، شاعر آرزو میکند که عمر و ثروت محبوبش همچون عمر نوح و مال قارون فراوان باشد.