شمارهٔ ١٠١ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
جمعی که رباعی ز غزل باز ندانند
گفتار چنانهاست که شایسته و زیباست
اینست هنرشان که بیان کردم و آنگاه
اسباب معاش همه از شعر مهیاست
وانکو بهنر همچو صدف زیور دل بست
خاموش چو ماهی ز چنان شاعر گویاست
از ملک فصاحت بکناری شدن اولیست
اکنون ز میان فرق بیکبار چو برخاست
نزدیک بزرگان جهان گر هنری نیست
آری چه توان کرد جهان صورت دریاست
گوهر که نفیس است ز خاشاک بزیرست
خاشاک خسیس از گهرش مرتبه بالاست
اوصاف بزرگان بسخن راست نیاید
از تربیت اهل سخن آنهمه والاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این رباعی درباره افرادی که در شعر غزل مهارت ندارند، صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که این افراد تنها ظاهر زیبا دارند و هنر واقعی را نمی‌شناسند. همچنین به این نکته اشاره دارد که دنیا مانند دریا است و ویژگی‌های ارزشمند درست در زیر بی‌ارزش‌ترین‌ها پنهان‌اند. او به اهمیت تربیت و دانش اهل سخن اشاره کرده و می‌گوید که اوصاف نیک بزرگان را نمی‌توان به سادگی بیان کرد، چراکه آن‌ها از تربیت و دانش بالایی برخوردارند.