شمارهٔ ١۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
خسیسی اگر لاف آن میزند
که باشد یکی در نسب اصل ما
نیم منکر این ولی در حسب
میان من و او بود فرقها
اگر چه از آهو بود پشگ و مشک
ولی پشگ چون مشک نارد بها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شاعر به مقایسه نژاد و خوی و خصلت افراد میپردازد. شاعر میگوید که اگر کسی به خسیسی و لاف زدن از نیاکان خود افتخار میکند، باید بداند که در واقع تفاوتهای فراوانی میان او و دیگران وجود دارد. مثلاً اگرچه ممکن است از لحاظ ظاهری چیزی شبیه به هم باشند، اما ارزشها و خصلتها نشاندهندهی اختلافهای عمیقتری هستند. به عبارتی، ارزش واقعی انسانها فقط به نیاکانشان نیست، بلکه به رفتار و شخصیتشان بستگی دارد.