نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ١۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

خسیسی اگر لاف آن میزند

که باشد یکی در نسب اصل ما

نیم منکر این ولی در حسب

میان من و او بود فرقها

اگر چه از آهو بود پشگ و مشک

ولی پشگ چون مشک نارد بها

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شاعر به مقایسه نژاد و خوی و خصلت افراد می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر کسی به خسیسی و لاف زدن از نیاکان خود افتخار می‌کند، باید بداند که در واقع تفاوت‌های فراوانی میان او و دیگران وجود دارد. مثلاً اگرچه ممکن است از لحاظ ظاهری چیزی شبیه به هم باشند، اما ارزش‌ها و خصلت‌ها نشان‌دهنده‌ی اختلاف‌های عمیق‌تری هستند. به عبارتی، ارزش واقعی انسان‌ها فقط به نیاکانشان نیست، بلکه به رفتار و شخصیتشان بستگی دارد.