نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ١۶۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

مردمان با یکدیگر دائم نزاعی میکنند

از برای آنک دارند از دگر کس عاریت

من ندارم با کسی در سر نزاع از بهر آنک

بی گمان داند که باید داد وا پس عاریت

گر پلاسی باشدم بیزحمت و تشویش خلق

عارم آید ز آنکه پوشم در بر اطلس عاریت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به نزاع‌های مکرر مردم اشاره دارد که معمولاً به خاطر مسائل و ارتباطات عاریه‌ای است. گوینده بیان می‌کند که او با کسی بر سر این مسائل درگیر نیست، زیرا می‌داند که در نهایت باید آنچه را که گرفته، پس بدهد. همچنین اشاره می‌کند که اگر لباس زیبا و گرانبهایی به امانت بگیرد، نگران خواهد بود که مبادا باعث ناراحتی یا تشویش دیگران شود.