شمارهٔ ١٨ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
شبی در تواریخ کردم نگاه
شعار بزرگان پیشینه را
درم را بدانگونه افشانده اند
که در پیش مرغان کسی چینه را
ولیکن بزرگان این عصر ما
که صیقل زنند از دل آئینه را
چنانند کز بهر توفیر خویش
ز هفته بدزدند آدینه را
هر آنکس که مدح چنینها کند
نهد در بر گاو لوزینه را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بررسی تاریخ و شخصیتهای بزرگ گذشته میپردازد و میگوید که بزرگان آن زمان به خوبی نام خود را در تاریخ ثبت کردهاند. اما نسبت به بزرگان عصر خود ابراز ناامیدی میکند و آنها را افرادی خودخواه میداند که تنها به فکر منافع شخصی خود هستند و از همدیگر فاصله گرفتهاند. شاعر به نقد کسانی میپردازد که به مدح این افراد میپردازند و آنها را به بیمعنا بودن کارشان محکوم میکند.