شمارهٔ ٢٠١ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ایدوستان بکام دلم نیست روزگار
آری زمانه دشمن اهل هنر بود
رسمیست در زمانه که هر کم بضاعتی
رتبت بسیش ز اهل هنر بیشتر بود
دریا صفت که منصب خاشاک اندرو
بالای سلک گوهر و عقد درر بود
سهلست اگر جفا کشم از دور روزگار
زحمت نصیب مردم والاگهر بود
در آسمان ستاره بود بیشمار لیک
رنج کسوف بر دل شمس و قمر بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از ناراحتی و ناامیدی خود نسبت به وضعیت زمانه صحبت می‌کند. او اشاره دارد که در این دوران، هنر و هنرمندان مورد بی‌توجهی و ناپسند قرار گرفته‌اند و افرادی که کم‌پایه‌تر هستند، مقام و منزلت بیشتری دارند. شاعر به تضادهایی میان ارزش‌های واقعی و موقعیت‌های اجتماعی اشاره کرده و بیان می‌کند که اگر او مورد ظلم و جفایی قرار گیرد، این رنج نصیب کسانی است که به‌خودی‌خود از احترام و مقام واقعی برخوردارند. در نهایت، او به تشبیه ستاره‌ها و کسوف اشاره می‌کند که نشان می‌دهد علیرغم وجود استعدادها و زیبایی‌های بسیاری، رنج و مشکلاتی بر دوش کسانی که درخشان هستند، وجود دارد.