شمارهٔ ٢٢۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ایدل آسوده همی باش که باکی نبود
گر بروی تو حسودی بحسد می نگرد
صبر کن بر حسد و حاسد و دلشاد بزی
کان بد اندیش خود از رنج حسد جان نبرد
غم مخور کز حسد آتشکده ئی شد دل او
که گهی برق زند صاعقه اندر گذرد
آتش ار هیچ نیابد که خورش سازد از آن
کارش اینست که خون دل خود را بخورد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به آرامش و تحمل در برابر حسد می‌پردازد. شاعر به انسان توصیه می‌کند که بی‌نیاز از نگرانی باشد و با وجود حسد دیگران، صبور باشد و شاد زندگی کند. او بیان می‌کند که حسد دیگران باعث رنج آنها می‌شود و دل حسودان خود را می‌سوزاند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حسد تنها به خود فرد آسیب می‌زند و او را در آتش کینه می‌سوزاند.