نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢٣۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

اول نظرم کامد بر دنبه لرزانش

گفتم که ازو هرگز یک موی کجا روید

چون پشم دمید از وی گفتم که چه شد گفتا

هر جا که رود آبی ناچار گیا روید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به زیبایی و لطافت موهای یک دختر اشاره می‌کند. او از خود می‌پرسد که چگونه ممکن است یک موی زیبای او به دست نیاید. سپس به این نکته اشاره می‌کند که اگر او را ترک کند و به جایی برود، حتی در آنجا هم به دلیل جذابیتش، چیزی زیبا و تازه خواهد رویید.