شمارهٔ ٢٣۶ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر حالتی از غم و اندوه هستند. شاعر به تمسخر گروهی می‌پردازد که به بدنی می‌خندند که روحش از آن جدا شده است. این افراد به نوعی در جهل خود اقامت دارند و وقتی که به مقصدی می‌رسند، بر آنچه که از دست داده‌اند، گریه می‌کنند. در واقع، مضمون شعر نشان‌دهنده غفلت و نادانی انسان‌ها و آگاهی نسبت به فقدان و مرگ است.