نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢۴١ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

بغربت ار چه سپهرم بدان صفت دارد

که سوی حضرت شاهم همیشه راه بود

ز دل برون نکنم همچنان هوای وطن

درین حدیث کسی را چه اشتباه بود

که شیر بیشه خود دوست تر از آن دارد

که در ملازمت پایتخت شاه بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساس غربت شاعر می‌پردازد. او بر این نکته تأکید دارد که هرچند در آسمان یا مکان‌های دیگر ویژگی‌هایی وجود دارد که او را به سمت دربار شاه می‌کشاند، اما هیچ‌گاه عشق به وطن از دل او بیرون نمی‌رود. او می‌گوید که حتی کسانی که در نزدیکی شاه هستند، ممکن است به وطن خود بیشتر علاقه‌مند باشند، چرا که همانند یک شیر در خانه خود، احساس تعلق بیشتری دارند.