شمارهٔ ٢۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
مرا پیشه شعرست و در وقت‌ها
اثرها پدید آید از پیشه‌ها
چو تیغ زبان اندر آرم ز کام
کنم از هِژَبْران تهی بیشه‌ها
ز تیغ زبان من آن کس که او
نیارد به خاطر در اندیشه‌ها
سرانجام داند که بر پای خود
ز نابخردی می‌زند تیشه‌ها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به حرفه و هنر شعرپردازی خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که آثارش از این هنر به وجود می‌آید. وقتی زبانش را به کار می‌گیرد، می‌تواند از قدرت کلامش بهره‌برداری کند و بی‌دادگران را از عرصه‌اش بیرون کند. اما آن کسی که نمی‌تواند به تفکر و فهم درست برسد، در نهایت از نادانی خود آسیب خواهد دید و به خود ضرر می‌زند.