شمارهٔ ٢۶٩ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بررسی وضعیت انسان‌ها می‌پردازد که در عصر بی‌عقلی زندگی می‌کنند. او می‌گوید که بسیاری از مردم از عقل فاصله گرفته‌اند و در عوض به حماقت خود خوشحالند. به باور او، هر جا که عقل وجود دارد، شادی نیست و به نظر می‌رسد که عقل و غم همیشه با هم همراه بوده‌اند. این شعر به نقد وضعیت اجتماعی و فرهنگی اشاره دارد که در آن خردمندی کمتر مورد توجه قرار گرفته است.