نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢٨٣ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

در قصه شنیده ام که ابلیس

روزی سه هزار تیز میداد

پرسید ازو کسی که این چیست

وز بهر که میفرستی این باد

گفتا که هزار از این به ریشش

کاو ملک دهد به پور و داماد

پس وجه معاش خویشتن را

خواهد بتضرع و بفریاد

ثلث دگرش به ریش آنکس

کاو رنج کشید و گنج بنهاد

نه خود بخورید و نه خورانید

واو گشت خراب و وارث باد

یک ثلث دگر که ماند باقی

آن نیز به ریش هر دوشان باد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این قصه، ابلیس توضیح می‌دهد که سه هزار وزش باد را می‌فرستد. فردی از او می‌پرسد که این باد برای چه کسی و به چه دلیلی ارسال می‌شود. ابلیس پاسخ می‌دهد که هزار وزش باد را به ریش کسانی می‌دهد که ثروت را به فرزندان و دامادانشان می‌دهند. ثلث دیگری به ریش کسانی می‌رسد که در سختی‌ها زحمت کشیده‌اند ولی خود از آن بهره‌مند نشدند و حالا خراب و بی‌نصیب مانده‌اند. قسمتی از این باد نیز برای کسانی است که در واقع هیچ یک از این دو گروه نیستند و به طور کلی همه در نهایت به باد رفته و چیزی ندارند.