شمارهٔ ٣٣٩ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گر پرسدت کسی که بر آتش چه افکنند
از بهر چشم زخم بهر جا بگو سپند
ور پرسدت کسیکه چه خوشتر که بشنوند
از لفظ دوستان به اندیش گو سه پند
گر پرسدت کسیکه چه بهتر که بر نهند
بر دست و پای و گردن دشمن بگو سه بند
ور پرسدت کسیکه چه به کدخدایرا
گو گندم سفید و می لعل و گوسپند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به سوالات مختلفی پاسخ می‌دهد. اگر کسی از او بپرسد که برای چشم زخم چه باید کرد، توصیه می‌کند سپند (دود ائل) بسوزانند. اگر کسی بپرسد که چه چیزی خوشایندتر است، به سه پند از دوستان اشاره می‌کند. در مورد دشمنان هم پیشنهاد می‌دهد که باید آن‌ها را با بندهایی محدود کرد. همچنین، اگر کسی درباره‌ی چیزهایی که برای کدخدا ببرند بپرسد، پیشنهاد می‌کند که گندم سفید، شراب و گوسفند بیاورند.