شمارهٔ ٣٨٧ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از مشکلات اقامت در خراسان و ناتوانی در پیشرفت علمی و هنری صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که در این محیط، تجربیات و استعدادهایش به خوبی قابل استفاده نیستند و افرادی که در اینجا هستند، هنر و توانایی بالایی دارند. در نتیجه، شاعر به این نتیجه می‌رسد که بهتر است از خراسان برود، چرا که ادامه زندگی در این شرایط نابسامان، برای او ممکن نیست.