شمارهٔ ۴١٣ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
پرهیز کن ز صحبت ارباب لوم از آنک
گردند از لئام کریمان اثر پذیر
همصحبت کریم شو ار بایدت کرم
زیرا که طبع میشود از طبع خوی گیر
گیرد صبا ز هر چه برو بگذرد نصیب
از جیفه گند گیرد و بوی خوش از عبیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما می‌گوید که از صحبت با افراد بد و ناسازگار دوری کنیم، زیرا این نوع معاشرت می‌تواند بر ما تأثیر منفی بگذارد. در عوض، باید با افراد کریم و نیکوکار همصحبت شویم، زیرا از این افراد خوبی‌ها و خوبی‌ها به ما منتقل میشود. در نهایت، شاعر به تشبیه می‌پردازد که چگونه همان‌طور که نسیم از هر چیزی که می‌گذرد، بوی خوش یا بوی بد را می‌برد، انسان نیز از دوستان و همصحبتان خود تأثیر می‌پذیرد.