شمارهٔ ۴٢٩ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره شخصیت والای امام عبدالحی است که به عنوان فردی با فضل و کمال در عرصه شعر شناخته می‌شود. شاعر از نبوغ و توانایی‌های او در ادبیات سخن می‌گوید و او را از دیگران ممتاز می‌داند. با وجود اینکه اشخاص زیادی در دنیا وجود دارند، هیچ‌کدام نظیر او نیستند. شاعر همچنین به حسادت دیگران به او اشاره می‌کند و تاکید می‌کند که هنر و شخصیت او باید مورد احترام قرار گیرد. در نهایت، به امام عبدالحی توصیه می‌شود که از بزرگی و مقامش گذر کند و به خود تکبر نداشته باشد.