نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴٣ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

مرا مهر خسرو چو تابان شود

چه باک ار بود خصم با کین و تاب

چو رخشان کند رخ ز شرق آفتاب

زحل خواه گوتاب و خواهی متاب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت عشق خود به خسرو اشاره می‌کند که مانند تابش آفتاب است. او بیان می‌کند که اگر دشمنی نیز وجود داشته باشد، نباید نگران بود، زیرا نور عشق او مانند صبح روشن است و می‌تواند همه چیز را روشن کند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که حتی اگر ستاره زحل (به عنوان نماد نحسی) هم باشد، باز هم از این احساس دل‌زده نخواهید شد.