شمارهٔ ۴۵۵ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره ارزش و تأثیر مدح و ستایش بر افراد است. شاعر می‌گوید اگر کسی به مدح دیگری اثر نکند، نباید درباره او بدفکری کرد. او به یادآوری فضایل و خوبی‌های افراد می‌پردازد و خاطرنشان می‌کند که ارزش واقعی انسان به باطن و سیرتش است، نه تنها به ظاهرش. شاعر در پایان به نوعی هشدار می‌دهد که هیچ سودی از خدمت به انسان‌های ناسپاس وجود ندارد، چه با تاج و چه بدون آن.