شمارهٔ ۴۵٩ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی پادشاهی است که بی‌نظیر و بزرگ می‌باشد و به تازگی رسم تاج‌گذاری و پادشاهی برقرار شده است. شاعر، تمور خان را به عنوان پادشاه جمشید معرفی می‌کند که هم قدرت بخش وابسته به تاج و هم ریاست متعلق به تخت است. او از صمیم قلب، از شایستگی و بزرگی پادشاه سخن می‌گوید و معتقد است که اگر او (پادشاه) به یادخاطره‌ی بندگانش بیفتد، جوانان می‌توانند خوشبختی را ببینند و افراد با تجربه نظر و رأی می‌دهند. شاعر همچنین اشاره دارد که اگرچه به ظاهر نام دیگری وجود دارد، اما در دل او (پادشاه) فقط عشق و محبت به یک نفر (خود پادشاه) وجود دارد.