نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵٠ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

آرزومندی بدرگاه عبودیت مرا

همچو الطاف خداوندی ز غایت در گذشت

چشم آن دارم ز لطف حق که بینم روی تو

زانکه حرمان مرادم از نهایت در گذشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به آرزو و اشتیاق شدید خود برای نزدیکی به خداوند و عبودیت اشاره می‌کند. او از رحمت و الطاف خداوندی سخن می‌گوید و ابراز امیدواری می‌کند که خداوند او را به دیدار معشوقه‌اش، یعنی خود خدا، نائل کند. او احساس می‌کند که ناامیدی از رسیدن به آرزوی خود، فراتر از حد توانش شده است.