شمارهٔ ۵۴۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ای برادر هیچ اگر داری ز حال خود خبر
پس چرا باید که باشد یکدمت پروای قال
در تو حد کوش و وقت خویشرا ضایع مکن
ا ز تکثر می نیاید هیچ حاصل جز ملال
آنچه داری گر بر آن افزون کنی نقصان تست
و آنچه دانی گر بیفزائی بر آن یابی کمال
عقل کارآگاه کو را میبرازد سروری
حیف باشد گر کنی از بهر مالش پایمال
مال اگر ز ابن یمین مایل بغیری شد چه شد
گفته ام با دل که از بهر منال ایدل منال
مال را زآغاز فطرت در طبیعت هست میل
واضع اسماش گوئی بهر این گفته‌ست مال
کی بمعشوقی که هر دم عاشق او دیگریست
ملتفت گردند از عین بصیرت اهل حال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوعاتی چون خودآگاهی، عدم وابستگی به مال و ثروت، و اهمیت زمان می‌پردازد. شاعر به برادر توصیه می‌کند که اگر از حال خود خبر دارد، نباید دغدغه‌های بی‌اهمیت او را مشغول کند. او به این حقیقت اشاره می‌کند که تلاش برای افزایش ثروت و دانش، ممکن است باعث نقصان و ملال شود. همچنین به عقل اشاره می‌کند که باید در خدمت انسان باشد و از تلاش برای مال‌اندوزی بدون هدف پرهیز گردد. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عشق واقعی و توجه به معشوق باید از درون باشد و نه وابسته به چیزهای دنیوی و زودگذر.