نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۴٧ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

بتابی رخ ایدل ز مال و منال

گر آگاه گردی ز حال مآل

کسیرا که بیش از کفاف آرزوست

خرد پایمالست در پایمال

ز بهر نهادن اگر بخردی

چه یاقوت و لعل و چه سنگ و سفال

تو شهباز قدسی ولیکن چه سود

که شهوت ترا می کند پر و بال

نشیمن تو در سایه عقل جوی

که عقل آفتابی بود بیزوال

تو محکوم هر باطلی کی شوی

اگر حکم حق را کنی امتثال

چه سازی ز تقلید تحقیق جوی

بحال آی بگذر ز قیل و ز قال

مکن ذره کردار میل هوا

که خورشید رأیت فتد در و بال

چه گردی بگرد نم پارگین

چو شربت توان خورد ز آب زلال

اگر در سرت هست سودای آن

که خواند ترا عقل صاحب کمال

برو اقتدا کن بابن یمین

توکل علی الله فی کل حال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی اهمیت خرد و عقل در زندگی می‌پردازد. شاعر به ما می‌گوید که اگر به دنبال خوشبختی و سعادت هستیم، باید از آرزوهای بی‌مورد و تجملات فاصله بگیریم و بر عقل و خرد تأکید کنیم. همچنین، او هشدار می‌دهد که وابستگی به شهوت‌ها و خواسته‌های دنيوی می‌تواند ما را از مسیر درست دور کند. در نهایت، او تأکید می‌کند که با توکل به خدا و پیروی از عقل می‌توانیم به کمال دست یابیم و از هر گونه تقلیدی خودداری کنیم.