نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۵۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

بتعییر دی گفت با من یکی

که میزیستی از نصیحت گران

که پیری ترا در میان چون گرفت

چرا از جوانی نیی بر کران

شدت سر سپید و نشد از دلت

سیاهی خال و خط دلبران

بدو گفتم ای ساده دل اینقدر

ندانی ز گفتار دانشوران

که با سیم اگر خیر و شرت بود

چو زر گشت کارت ز سیمین بران

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، گوینده به کسی می‌گوید که نصیحت‌های زیادی از دیگران شنیده است، اما با وجود اینکه پیر شده، هنوز نتوانسته از دلش محبت و شوق جوانی را پاک کند. او به او توصیه می‌کند که به حرف‌های حکیمان گوش فرا دهد، زیرا اگرچه در زندگی ممکن است با چالش‌هایی مواجه شود، اما باید تلاش کند تا به مقام و ارزش‌های واقعی دست یابد. در نهایت، به او یادآوری می‌کند که ابزارهای دنیوی، مانند طلا و نقره، نمی‌توانند جایگزین فهم و درک صحیح از ارزش‌های واقعی شوند.