شمارهٔ ۶٩٨ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این قطعه شاعر از ناامیدی و درد خود سخن می‌گوید. او نمی‌داند از چه چیزی باید اندوهگین باشد در حالی که مهر و محبت خداوند بر همه‌جا نور می‌افشاند. او به این فکر می‌کند که چگونه می‌توان از درد و کینهٔ موجود رهایی یافت. همچنین به زیبایی گل نیلوفری اشاره می‌کند که در دل گلشن نمی‌تواند شکوفا شود و این نمادی از حسی از ناپایداری و غم در این دنیا است. شاعر در نهایت به آرزوی دل‌های مهربان در این جهان اشاره می‌کند.