نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶٩٩ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

نبود مهتری بروز و بشب

باده خوشگوار نوشیدن

یا طعام لذیذ را خوردن

یا لباس لطیف پوشیدن

من بگویم که مهتری چه بود

گر بخواهی ز من نیوشیدن

همگنان را ز غم رهانیدن

در رعایات خلق کوشیدن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

نبود مهتری در زمان بروز و شب، نشانه‌ای از عدم وجود خوشی‌ها و لذت‌هاست. نوشیدن شراب خوشگوار، خوردن غذایی لذیذ و پوشیدن لباس‌های لطیف همگی به نوعی ریشه در مهتری و بزرگواری دارند. در واقع، مهتری به معنای تلاش در جهت رهایی دیگران از غم و کوشش برای بهبود وضعیت جامعه و رعایت حقوق مردم است. به این ترتیب، مهتری فراتر از لذت‌جویی فردی، به خدمت به دیگران و رفع مشکلات آنان معطوف است.