شمارهٔ ٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
بتمثیل ابن یمین نکته ئی
کند عرضه بر شاه فرمانروا
هنرمند مانند بازی بود
که او را بدام آوری از هوا
بتعلیم صیدش مشو رنجه هیچ
که نیک آرد او این صفت را بجا
همان به که آن باز بیگانه را
کنی با خود از راه لطف آشنا
چو وحشت بکلی ز طبعش رود
دهد زان پست از هنر بهره ها
وگر عنف بیند چو یابد مجال
کند خویشتن را ز دامت رها
بلطفش نگهدار گر بایدت
که باشد چنین شاهبازی ترا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مثالی از هنر و مهارت اشاره دارد و مقایسه‌ای میان هنرمند و بازیگر می‌کند. شاعر توصیه می‌کند که هنرمند را باید با دقت و محبت تربیت کرد تا بهترین نتیجه را بگیرد. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر هنرمند احساس وحشت کند یا تحت فشار قرار بگیرد، ممکن است از راه درست منحرف شود. پس باید با لطافت و محبت او را نگهداری کرد تا توانایی‌هایش به خوبی شکوفا شود و در نهایت به نفع جامعه و هنر باشد.