نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٧٢٨ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

گر به منت بر کفت لعلی نهد فیروز شاه

گر خراج ملک هندوستان بود مستان از او

ور محبی از محبت بر کفت کاهی نهد

منت کوه احد برگیر و خوش بِستان از او

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره ارزش و اهمیت محبت و دوستی صحبت می‌کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی بر سر دوستی با فیروز شاه در دستش گوهر (علی) بگذارد، باید ببیند که آیا پرداخت خراج هندوستان از او مهم‌تر است یا نه. همچنین، اگر کسی بر اثر محبت بر دوستی دست بگذارد، تنها به یک کاه (چیزی ناچیز) اکتفا نمی‌کند و در نهایت، بر اهمیت دوستی و محبت تاکید می‌شود و از کوه احد به عنوان نمادی از این محبت یاد می‌شود.