نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٧۵ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

آشنائی خلق درد سرست

معتکف باش تا ندانندت

گرد هر در مگرد بهر طمع

ورنه چون سگ ز در برانندت

گر شوی گوشه گیر چون ابرو

بر سر دیده ها نشانندت

اینهمه جد و جهد حاجت نیست

آنچه روزی است میرسانندت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم آشنایی و روابط انسانی می‌پردازد و تأکید می‌کند که نباید به دنبال جلب توجه یا طمع از دیگران باشیم. نویسنده پیشنهاد می‌کند که در عزلت و کنج‌نشینی بهتر می‌توان به آرامش رسید و در امان ماند. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که آنچه برای ما مقدر است، قطعا به ما خواهد رسید و نیازی به تلاش بی‌فایده برای جلب توجه دیگران نیست.