شمارهٔ ٧۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
آشنائی خلق درد سرست
معتکف باش تا ندانندت
گرد هر در مگرد بهر طمع
ورنه چون سگ ز در برانندت
گر شوی گوشه گیر چون ابرو
بر سر دیده ها نشانندت
اینهمه جد و جهد حاجت نیست
آنچه روزی است میرسانندت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم آشنایی و روابط انسانی میپردازد و تأکید میکند که نباید به دنبال جلب توجه یا طمع از دیگران باشیم. نویسنده پیشنهاد میکند که در عزلت و کنجنشینی بهتر میتوان به آرامش رسید و در امان ماند. در نهایت، او به این نکته اشاره میکند که آنچه برای ما مقدر است، قطعا به ما خواهد رسید و نیازی به تلاش بیفایده برای جلب توجه دیگران نیست.