نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٧٧٢ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

مکروه طبعت آنچه شود واقع ایحکیم

خوردن غمش یکیست ز غمهای زایده

یا میشود بکام تو یا خود نمیشود

در هر دو حال خوردن غم را چه فایده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع می‌پردازد که غم خوردن، چه نتیجه‌ای مثبت داشته باشد و چه منفی، در نهایت هیچ فایده‌ای ندارد. اگر برایمان خوشایند باشد یا نباشد، در هر دو حالت دلیلی برای خوردن غم وجود ندارد. در نتیجه، بهتر است از غم و ناراحتی دوری کنیم.