شمارهٔ ٧٨۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آخر کری کند که ز بهر دو روزه عمر
مغرور جاه و نعمت دنیا شود کسی
یا از برای یک شکم نان نیم سیر
گردد غریق منت احسان هر خسی
آزاد باش و قانع و راضی بحکم حق
دل در خدای بند و مبر آرزو بسی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اشعار بیان می‌کند که انسان نباید فریب دنیا را بخورد و برای زندگی کوتاه خود به دنبال جاه و ثروت باشد. همچنین توصیه می‌کند که برای نیازهای ابتدایی مانند نان، خود را زیر منت دیگران قرار ندهد. در عوض، باید آزاد و قانع باشد و به حکم الهی راضی باشد و دلش را به خدا بسپارد و از آرزوهای بی‌پایه دوری کند.