نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٧٨۵ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای خردمند اگر همی خواهی

که شوی شهره در نکو کاری

جهد کن تا غلام و خدمتکار

بیش از ابناء جنس خود داری

زانکه روزی یک بیک ایزد

میدهد در کمی و بسیاری

نان ز دیوان غیرشان مجراست

وز تو مشهور آدمی ساری

میدهندت بنان و جامه خویش

در مهمات این جهان یاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به خردمندانی اشاره دارد که می‌خواهند در کارهای نیک مشهور شوند. شاعر به آن‌ها توصیه می‌کند که تلاش کنند تا خدمتکاران و غلامانی بیشتر از کسانی که هم‌جنس خودشان هستند داشته باشند. زیرا روزی در اندازه‌های کم و زیاد از سوی خداوند به انسان داده می‌شود و شایستگی انسان به چگونگی برخورد با دیگران و محبوبیت او در جامعه بستگی دارد. همچنین، او تأکید می‌کند که در کارهای مهم دنیا، کمک و یاری از طرف دیگران می‌تواند بسیار مؤثر باشد.