شمارهٔ ٧٩۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
اگر بروی ترش کار فقر راست شدی
کدوی سرکه بدی با یزید بسطامی
و گر بخرقه ازرق تمام گشتی کار
تغار نیل بدی شیخ احمد جامی
و گر برقص کسی شهره و علم بودی
امام شهر شدی خرس در نکو نامی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به نقد اجتماعی و فرهنگی میپردازد و به ناپایداری و تناقضات در رفتار انسانها اشاره میکند. شاعر میگوید که اگر به فقر روی بیاوری، میتوانی با شخصیتی مانند یزید بسطامی کار کنی، و اگر به پوششهای مذهبی و ظاهری بپردازی، در نهایت به شخصیتهایی نظیر شیخ احمد جامی میرسی. همچنین اشاره میکند که اگر کسی در علم و رقص مشهور باشد، ممکن است به مقامی چون امام شهر برسد، حتی اگر در واقعیت الگویی از نیکویی نباشد. به طور کلی، ابیات به انتقاد از ظاهرگرایی و تناقضات شخصیتها در جامعه میپردازد.