نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٧٩۶ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

اگر بروی ترش کار فقر راست شدی

کدوی سرکه بدی با یزید بسطامی

و گر بخرقه ازرق تمام گشتی کار

تغار نیل بدی شیخ احمد جامی

و گر برقص کسی شهره و علم بودی

امام شهر شدی خرس در نکو نامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به نقد اجتماعی و فرهنگی می‌پردازد و به ناپایداری و تناقضات در رفتار انسان‌ها اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که اگر به فقر روی بیاوری، می‌توانی با شخصیتی مانند یزید بسطامی کار کنی، و اگر به پوشش‌های مذهبی و ظاهری بپردازی، در نهایت به شخصیت‌هایی نظیر شیخ احمد جامی می‌رسی. همچنین اشاره می‌کند که اگر کسی در علم و رقص مشهور باشد، ممکن است به مقامی چون امام شهر برسد، حتی اگر در واقعیت الگویی از نیکویی نباشد. به طور کلی، ابیات به انتقاد از ظاهرگرایی و تناقضات شخصیت‌ها در جامعه می‌پردازد.