نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٨٠۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

بحر جود و کرم جمال الدین

ای به رخ فرخ و مبارک پی

نشر صیت سخاوتت به جهان

کرد منسوخ جود حاتم و طیّ

با جوادی تو عجب نبود

گر نماید بخیل حاتم طیّ

در بیان علو تو سخنم

بسپرد زیر پای فرق جدی

التماسی همی کنم از تو

بشنو و گوی و الضمان علی

نوبهار حیات من گشته‌ست

بی نم آب رز چو موسم دی

ز آب رز باشدم حیات بلی

و من الماء کل شیء حی

سخن اینست آن همی خواهم

که یکی باشد از قوافی وی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر درباره جمال‌الدین و سخاوت اوست. شاعر به تمجید از روحیه بخشندگی و کرم جمال‌الدین می‌پردازد و او را برتر از حاتم طایی، معروف‌ترین سخاوت‌مند تاریخ، می‌داند. شاعر همچنین از زندگی و حیات خود صحبت می‌کند و به اهمیت آب و نعمت‌های زندگی اشاره دارد. در نهایت، او از جمال‌الدین درخواست می‌کند که به سخنانش گوش دهد و موردی را که خواهان آن است، برآورده کند.