شمارهٔ ٨٠۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
بحر جود و کرم جمال الدین
ای به رخ فرخ و مبارک پی
نشر صیت سخاوتت به جهان
کرد منسوخ جود حاتم و طیّ
با جوادی تو عجب نبود
گر نماید بخیل حاتم طیّ
در بیان علو تو سخنم
بسپرد زیر پای فرق جدی
التماسی همی کنم از تو
بشنو و گوی و الضمان علی
نوبهار حیات من گشتهست
بی نم آب رز چو موسم دی
ز آب رز باشدم حیات بلی
و من الماء کل شیء حی
سخن اینست آن همی خواهم
که یکی باشد از قوافی وی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر درباره جمالالدین و سخاوت اوست. شاعر به تمجید از روحیه بخشندگی و کرم جمالالدین میپردازد و او را برتر از حاتم طایی، معروفترین سخاوتمند تاریخ، میداند. شاعر همچنین از زندگی و حیات خود صحبت میکند و به اهمیت آب و نعمتهای زندگی اشاره دارد. در نهایت، او از جمالالدین درخواست میکند که به سخنانش گوش دهد و موردی را که خواهان آن است، برآورده کند.