نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٨١٧ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

برای نعمت دنیا مکش مذلت خلق

که نزد اهل خرد زین سبب خسی باشی

ز خون دیده غذا گر کنی از آن خوشتر

که زیر منت احسان ناکسی باشی

اگر قبول کنی پند من از آن خوشتر

و گر نه همچو سگان در بدر بسی باشی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت حفظ اعتبار و کرامت انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که نباید برای به‌دست آوردن نعمت‌های دنیوی، خود را به ذلت بیندازیم و زیر بار منت دیگران برویم. در واقع، داشتن زندگی سخت اما با کرامت از زندگی راحت اما به همراه ذلت بهتر است. شاعر در نهایت از شنونده می‌خواهد که به پندهایش گوش دهد تا از سرنوشت بدی که مانند سگ‌ها در کوچه‌ها سرگردان باشند، در امان بمانند.