نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٨٣۵ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

دلا تفرج فردوس اگر همی طلبی

بیا و نزهت فردوس بین در این طنبی

ببین زپر تو جام پر از عجایب او

بچرخ آنیه گون بر هزار بوالعجبی

چو گفتمش طنبی عقل رهنمایم گفت

که عاقلان شمرند اینسخن ز بی ادبی

دگر مگو طنبی خلد گویش از پی انک

چو اهل خلد درو سال و ماه در طربی

بگوی کین وطن جانفزای همچو بهشت

بیابی آنچه در او آرزوی دل طلبی

همیشه باد مزین بدان وزیر که اوست

پناه ملک چه موروثی و چه مکتسبی

علاء دولت و ملت محمد آنکه ازوست

رواج دولت و دین محمد عربی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌های بهشت و باغ‌های پرنعمت آن می‌پردازد و به خواننده دعوت می‌کند تا از نعمت‌های موجود در این مکان‌های دل‌انگیز بهره‌مند شود. شاعر با اشاره به عجب‌انگیز بودن این مکان‌ها و پر بودن از شگفتی‌ها، بر این نکته تأکید می‌کند که این بهشت‌های واقعی در همین دنیا قابل دسترسی هستند. او به اهمیت عقل و آگاهی اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که نعمت‌های این سرزمین می‌تواند آرزوهای دل را برآورده کند. همچنین، به نقش وزیر و حمایت‌های او در رونق و پیشرفت دولت و دین اشاره می‌کند و نام محمد عربی را به عنوان شخصیتی به یاد ماندنی در این راستا می‌آورد.