شمارهٔ ٨۵٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قطب سپهر مکرمت ای یافته دلم
از جود تو چو ذره ز خور تاب زندگی
بر من که مرده بودم از احداث روزگار
مهرت گشاد بار دگر باب زندگی
در خشکسال مکرمت ابر سخات زد
بر تاب آتش جگرم آب زندگی
باز آر از آنشراب کهن شربتی بجام
کآنست رکن اعظم اسباب زندگی
گر اهتمام لطف تو نبود گسسته دان
از خیمه وجود من اطناب زندگی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از عشق و مرحمت الهی صحبت می‌کند. شاعر از تاثیرات مثبت محبت خداوند بر زندگی‌اش می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه جود و بخشش خداوند، جان او را زنده کرده و او را از یأس و ناامیدی نجات داده است. همچنین به اهمیت رحمت و محبت الهی در ادامه زندگی اشاره می‌کند و از خداوند درخواست می‌کند که دوباره طعم بقا و حیات را به او بچشاند. در نهایت، شاعر از لطف و عنایت خداوند به‌عنوان عاملی کلیدی در ادامه حیاتش یاد می‌کند.