نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٩١ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

بخور بنوش بپاش و بدان که حاصل عمر

خرد نداشت کسی کو بدیگری بگذاشت

منه ذخیره که بسیار کس ز غایت حرص

نهاد گنج بصد رنج و دیگری برداشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما می‌گوید که باید از زندگی لذت ببریم و آن را به خوبی بگذرانیم، زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند عمرش را به دیگران واگذار کند. همچنین یادآوری می‌کند که کسانی که فقط به جمع‌آوری مال و ثروت می‌پردازند، در نهایت ممکن است به دیگری اجازه دهند که از زحمات آن‌ها بهره‌مند شود. بنابراین، ارزش دارد که بیشتر به زندگی و لذت‌های آن توجه کنیم، تا اینکه فقط به مالی که جمع کرده‌ایم فکر کنیم.