شمارهٔ ۵ - ایضاً ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف گوهری شگفت‌انگیز و پنهان می‌پردازد که در میان طلا و نقره قرار دارد. این گوهر مانند صبحی است که در نقره غرق شده است و در عین حال با جمال خود، به بلندای آسمان می‌رسد. شاعر اشاره می‌کند که این گوهر گاه به شکل مروارید و گاه به شکل سنگ‌های قیمتی ظاهر می‌شود و در هر زمان، مانند ماه و خورشید در آسمان درخشان است. در انتها اشاره می‌کند که اگر کسی نتواند این راز را کشف کند، تا روز قیامت هم نمی‌تواند آن را درک کند.