شمارهٔ ۸ - ایضاً ابن یمین
ابن یمین فریومدی / معمیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
مشکلی آمدست در پیشم
عالمی کو که حل تواند کرد
باز گوید که چیست انسانی
که نه خنثی و نه زنست و نه مرد
همچو سایه نشسته در خانه
گشته چون آفتاب عالم گرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از مشکلی که برایش پیش آمده سخن می‌گوید و از عالم یا کسی می‌خواهد که بتواند آن را حل کند. شاعر به انسانی اشاره می‌کند که نه خنثی است، نه زن و نه مرد. او این انسان را به سایه‌ای تشبیه می‌کند که در خانه نشسته و همچون آفتاب در دنیای خود درخشیده است. این نکات به نوعی نشان‌دهنده‌ی جستجو برای درک هویت و وجود انسان است.