نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۰ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

رنگ تو بتازگی ز گلنار بهست

بویت زدم نافه تاتار بهست

چشم تو عجب نادره ئی افتادست

چونست که بی صحت و بیمار بهست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره دارد. شاعر از رنگ و بوی دل‌انگیز محبوبش سخن می‌گوید و به چشم‌های نادر و خاص او اشاره می‌کند. او سئوال می‌کند که چگونه ممکن است کسی با چنین زیبایی، بیمار و بی‌حال باشد. در کل، غم و شادی زیبایی عشق را در این اشعار تجلی می‌دهد.