نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۶ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر کو بسعادتی رسد روزی بیست

زانپس بشقاوتش بسی باید زیست

بنگر بگل تازه و زوگیر قیاس

کاندر پی یک خنده که زد چند گریست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به مفهوم سعادتی اشاره دارند که هر کس در زندگی روزی به آن دست می‌یابد و پس از آن باید عمرش را با شادی و خوشبختی سپری کند. شاعر به زیبایی گل‌ها اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در پی یک لحظه شادمانی، ممکن است چندین لحظه غم و ناراحتی وجود داشته باشد، بنابراین ارزش لحظات خوش را باید دانست.