نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۰ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گردون که سوی سفله و دونش نظرست

منگر تو بدو که سخت بی پا و سرست

آخر فلکا چه دور داری که در او

هر جام تو ناگوار تر از دگرست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به این موضوع اشاره دارد که گردون (فلک) به افرادی که به سطح پایینی می‌نگرند، توجه دارد. شاعر به ما می‌گوید که به این افراد نباید نگاه کرد، زیرا آنها از نظر عقل و اخلاق دچار نقصان هستند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که چه معنایی دارد اگر در چنین فضای دوری (فلک) هستی که هر تجربه و جامی که به دست می‌آوری، بدتر از دیگری است.