شمارهٔ ۱۶۴ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چهار بیت بیانگر ناامیدی و درد دل عاشقانی است که به خاطر زیبایی محبوبشان در عذابند. در آنها به آشفتگی و رنجی اشاره شده که زیبایی محبوب به همراه دارد و این که افرادی مانند شاعر همدرد و دلسوز آن‌ها نیستند. به نوعی، بود و نبود عشق و زیبایی فقط به درد دل منجر می‌شود و امیدی برای روزهای بهتر وجود ندارد.