شمارهٔ ۱۹۶ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به توصیف یک شب نشینی می‌پردازد که در آن سیاره دی خسرو به شام می‌رسد و از خورشید (حبش) به سوی روم می‌افتد. در این حال، محبوب شاعر که باده‌پرست است به نزد او می‌آید و او را با چشمان پر از خوابش مست می‌کند.