شمارهٔ ۲۰۰ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که خط بر چهره معشوقش مانند دودی است که از آتش برمی‌خیزد. همچنین زیبایی چهره او آتشینی دارد که باعث می‌شود بر آتش، دودی به‌وجود بیاید و از این رو، طبیعی است که دود از آتش بلند شود. این کنایه‌ها نشان‌دهنده‌ی شدت عشق و احساس شاعر به معشوقش است.