شمارهٔ ۲۰۱ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از شخصی می‌پرسد که چرا از شیرینی و خوشی زندگی دور شده و در تاریکی‌ها به دنبال آب حیات می‌گردد. آن شخص با لبخند پاسخ می‌دهد که آب حیات در تاریکی وجود ندارد و باید در روشنایی به دنبال آن بود.